For you who is so special

小明說：「唉，還不是因為懶惰...」
เสียวหมิงบอกว่า: "มันเป็นเพราะความขี้เกียจค้าบ" 

老師又問：「為什麼懶手就會斷？」
คุณครูถามต่อว่า: "ทำไมขี้เกียจแล้วมือถึงขาดล่ะ" 

小明回答：「幾天前，我走啊走的，發現鞋子裡面有顆一顆
เสี่ยวหมิงตอบว่า: "เมื่อวานก่อน ตอนที่ผมเดินๆอยู่ ปรากฏว่ามีหินเล็กๆอยู่ในรองเท้าของผม...

小石子....但是我懶得把鞋子脫掉，結果我就右手扶著電線
แต่ด้วยความที่ขี้เกียจถอดรองเท้าออกมา จากนั้นผมก้อเอามือขวาไปจับเสาไฟฟ้า...

竿，左腳在半空中抖阿抖的，想把它抖出來..後來就有一位阿
ยกขาขึ้นมาเขย่าๆ เพื่อให้หินออกมา... แต่แล้วก้อมีลุงคนนึง 

伯拿著木棍衝過來把我的手打斷了！」
ตรงดิ่งเข้ามาแล้วเอาตะบองมาตีแขนผมจนขาด"

老師問：「為什麼？」小明「唉...他以為我觸電」
คุณครูถาม: "ทำไมล่ะ" เสี่ยวหมิง: "เฮ้อ... เพราะเขานึกว่าผมโดนไฟดูด ~~"

"มารดาที่อบรมดีเพียงคนเดียว มีค่าเท่ากับครูร้อยคน"

"รากเหง้าของความชั่วร้ายทั้งหลาย ล้วนมาจากความเกียจคร้าน"

"คุณธรรมความดีไม่ได้อยู่ที่ลิ้น หากแต่อยู่ที่ใจ"

"ผู้ที่มีความเพียรอย่างแรงกล้า เท่ากับสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง"

"ความอดทนจะหลีกเลี่ยงปัญหาที่ยิ่งใหญ่ได้ "

"ไม่มีความสุขใดของพ่อแม่ คือการได้เห็นลูกๆเป็นคนดีและได้อยู่กันพร้อมหน้า"

"คนเรายามสบายต้องนึกถึงยามลำบาก แต่ยามลำบากอย่านึกถึงตอนที่สบายมาเปรียบเทียบ"

"ภายใต้ฟ้าไม่มีสิ่งใดยากสำหรับผู้มีจิตใจพากเพียร"

"ความอดทนเป็นต้นไม้ให้รสแสนขม แต่เป็นการให้ผลแสนหวาน"

"อย่ายอมแพ้ ตราบเท่าที่ยังมีความหวัง แต่อย่าหวังจนเกินเหตุ เพราะนั่นจะสะท้อนให้เห็นถึงความปรารถนา มากกว่าความพินิจพิจารณา"

"ไม่มีทุกข์ใดทำให้เราอ่อนแอลง เมื่อเราผ่านพ้นมาได้เปรียบเหมือนกับเหล็กที่ผ่านไฟ ย่อมแข็งแกร่งกว่าเหล็กธรรมดาเสมอ"

"ปลูกต้นไม้ต้องบำรุงราก ปลูกฝังคุณธรรมต้องบำรุงจิตใจ"

"คนดีมักถูกรังแก ม้าดีมักถูกควบขี่"

"โกหกเพียงครั้งเดียว ถูกสงสัยตลอดกาล"

"อารมณ์โกรธเข้าประตูหน้า สติปัญญาก็โผออกประตูหลัง"

"ยามสมหวัง ควรทำตนให้วางเฉย"

"ทองแท้ย่อมไม่กลัวไฟ คนดีมีความสามารถย่อมไม่กลัวความยากลำบาก"

"ลิ้นอ่อนจึงคงอยู่ ฟันแข็งจึงหักไป คนที่รู้จักอ่อนน้อม ย่อมเอาตัวรอดได้ แต่คนที่ก้าวร้าวดื้อรั้น ย่อมพังพินาศ"

"บางครั้ง การยอมถอยซักก้าว เราจะเห็นทะเลที่ใหญ่ และท้องฟ้าที่สดใสกว่าเดิม"

"การไม่สามารถแยกดี ชั่ว เป็นบุคคลที่น่าห่วงใยที่สุด"

"คนฉลาดที่เห็นแก่ตัว สู้คนโง่ที่ทำเพื่อส่วนรวมไม่ได้"

"ผู้มีเมตตาธรรมย่อมไร้ทุกข์ ผู้มีปัญญาย่อมไม่ลุ่มหลง"

"ความอิจฉาเป็นอุปสรรคต่อมิตรภาพ ความระแวงเป็นศัตรูตัวฉกาจของ...ความรัก"

"มหาสมุทรยิ่งใหญ่เพราะอยู่ต่ำกว่าสายน้ำทั้งหลาย คนอยู่เหนือคนอื่น เพราะความอ่อนน้อมถ่อมตน"

"ผู้กระทำการใหญ่ ย่อมไม่ถือสาคำตำหนิเล็กๆน้อยๆ"

"คนเราคบกัน มีค่าตรงที่รู้จักกัน คนเรารู้จักกัน มีค่าตรงที่รู้ใจกัน"

"อย่ารังแกคนยากจน อย่าหยิ่งยะโสในความมั่งมี"

"ผู้ที่รู้จักคนอื่นเป็นคนฉลาด ผู้ที่รู้จักตัวเองเป็นคนมีสติ"

"เสียเงินเสียทองถือว่าเสียเพียงหนึ่ง... เสียชื่อเสียเสียงถือว่าเสียมากกว่าหนึ่ง.... แต่ถ้าเสียกำลังใจถือว่าสูญเสียทุกอย่าง"

"ชมคนด้วยวาจาดีกว่ามอบไข่มุกให้.... ทำร้ายคนด้วยวาจา สาหัสกว่าเอาหอกทิ่มแทงใส่

"รูรั่วเล็กๆจมเรือใหญ่ได้ฉันใด การฟุ่มเฟือยก็ทำให้ยากจนได้ฉันนั้น"

"ทองหยกล้ำค่าใดๆก็ไม่ประเสริฐ เท่ากับความรักใคร่สามัคคีระหว่างพี่น้อง"

"บัณฑิตให้ของขวัญคนด้วยวาจา ปุถุชนให้ของขวัญแก่คนด้วยทรัพย์สิน"

"ฮวงโห...เป็นมารดาของสายน้ำที่หล่อเลี้ยงทุกชีวิต แต่ไม่เคยทวงบุญคุณ คนทำความดีย่อมไม่หวังผลตอบแทน"

"น้ำตามีวันหยุดไหล น้ำใจไม่มีวันหมด"

"ใช้จิตใจที่ชอบตำหนิผู้อื่น...มาตำหนิตัวเอง ใช้จิตใจที่ชอบให้อภัยตัวเอง...มาให้อภัยผู้อื่น"

"ความฉลาด ประกอบไปด้วยการรู้จัก การใช้โอกาสให้เป็นประโยชน์"

"ชีวิตเป็นตำราที่ไม่มีตัวอักษร แต่คนฉลาดจะมองเห็นคำพูดทุกคำอย่างชัดเจน"

"ผู้ที่รู้จักคนอื่นเป็นคนฉลาด ผู้ที่รู้จักตัวเองเป็นคนมีสติ"

"คำพูดที่ออกจากปากคนซื่อสัตย์ ถือว่าเป็นสัญญา"

"ไม่เป็นจึงต้องเรียน ไม่รู้จึงต้องถาม"

"คบคนดีเหมือนอยู่ในสวนดอกไม้ กลิ่นหอมของดอกไม้ย่อมติดตัว คบคนชั่วเหมือนอยู่ในข้องปลาเน่า ย่อมเลี่ยงกลิ่มเหม็นของปลาเน่าไปไม่ได้เลย"

"คนฉลาดที่เห็นแก่ตัว สู้คนโง่ทำเพื่อส่วนรวมไม่ได้"

"สอนด้วยการกระทำผู้คนจะเชื่อฟัง สอนด้วยคำพูดผู้คนจะเถียง"

"คนที่ยิ้มแทนที่จะโกรธ คือคนที่เข้มแข็งกว่าเสมอ"

"ผู้ที่รู้ว่าด้อยความรู้ จึงจะเตือนตัวเองได้ ผู้ที่รู้ว่าลำบาก จึงจะฝึกตนให้เข้มแข็ง"

"ความผิดพลาดมักเป็นครูของความถูกต้อง"

"ดอกไม้สดดอกเดียว ไม่อาจเป็นฤดูใบไม้ผลิได้ คนๆ เดียวย่อมไม่มีพลังเท่าความสามัคคีของคนหมู่มาก"

"เป็นหยกแหลกลาญ ดีกว่าเป็นกระเบื้องสมบูรณ์"

"หยกไม่เจียระไนก็ไม่ล้ำค่า คนไร้การศึกษา ก็ไม่มีความรู้ขาดเหตุผล"

ที่มา: จากละคร ตี๋ตระกูลซ่ง 
       ซึ่งเราเองก้อไม่เคยดู แต่พอเข้าไปอ่านคำคมนี้แล้ว รู้สึกดีและเป็นกำลังใจให้กับตัวเองได้มาก
       ก้อเลยอยากให้เพื่อนๆ ได้อ่านกันด้วย อาจจะมีบางคนที่เคยส่งมาให้ข้าพเจ้าอ่านแล้ว ก้อขอขอบคุณมากค่ะ 

เวลาช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน เพียงแค่พริบตาเดียวก้อผ่านไปหนึ่งปีของการที่พวกเรา (11 คน) มาอยู่ที่คอนสตั้นซ์

ไม่เคยนึกมาก่อนว่าจะได้มาเรียนโรงเรียนเตรียมมหาลัยที่นี่และไม่มีข้อมูลอะไรเกียวกับเมืองนี้เลย แต่ก้อขออาต้อมมาสอบเพราะเห็นคนอื่นบอกว่าสวยดี และมันก้อสวยจริงๆๆด้วย เพราะว่าเมืองนี้อยู่ติดทะเลสาบโบเดนเซ เป็นทะเลสาบคล้ายๆกับสามเหลี่ยมทองคำ (หนีไม่พ้นอีกแล้วเรา) มีประเทศ เยอรมัน สวิตฯ และก้อออสเตรีย

จำได้ว่าวันแรกที่นั่งรถไฟมาจากเกิตทินเง่นรู้สึกเหงา เพราะต้องจากเมืองที่อยู่มาหนึ่งปี และก้อต้องนั่งรถไฟคนเดียวลงมาคอนสตั้นซ์อีก (เจ็ดชั่วโมง ขนาดรถเร็วแล้วนะ) แต่พอมาถีงแถวๆทางใต้ก้อมีเพื่อนอีกคนนึง (ไฟไฟ) นั่งมาพร้อมกัน ระหว่างทางก่อนที่จะถึงคอนสตั้นซ์สักประมาณยี่สิบนาที เราก้อจะเริ่มเห็นทะเล สวยและอากาศดีมาก (แต่วันนี้อากาศไม่เห็นดีเหมือนวันนั้นเลย  วันนี้อากาศแย่มาก ฝนตกและหนาว ทั้งๆที่จะเข้าหน้าร้อนแล้ว)  พอมาถึงคอนสตั้นซ์ พวกเราก้อรอเพื่อนอีกสองคนที่กำลังจะถึง (เชอร์รี่ กับ ก้อย) และรอให้อาต้อมมารับไปบ้านพัก เพราะไม่รู้ว่าบ้านพักอยู่ไหน อาต้อมมาพร้อมกับเพื่อนอีกสามคนที่มาถึงก่อนแล้ว ( แอ๋ว โก้ และบอล ตอนนี้บอลย้ายไปเมืองอื่นแล้ว) จากนั้นพวกเราก้อไปบ้านพัก ซึ่งตอนนี้ทุกคนเรียกกันว่า „บ้านคอกม้า“ เพราะอยู่ติดกับคอกม้า พวกเราแบ่งกันอยู่เป็นสองบ้าน มีบ้านเล็กกับบ้านใหญ่ บ้านเล็ก 4 คน และบ้านใหญ่ 7 คน´(เราอยู่บ้านหลังใหญ่)  หลังจากนั้นก้อมีเพื่อนตามมาอีกสี่คน (ส้ม แบ๋ม ไผ่ และหยิน หยินก้อย้ายไปเมืองอื่นเหมือนกัน) พวกเราอยู่ด้วยกันมาหนึ่งเดือนแล้วก้อสอบเข้าโรงเรียนเตรียมมหาลัยกัน และเหลืออีกหนึ่งเดือนเหมือนกันที่พวกเราต้องสอบจบโรงเรียนเตรียมมหาลัยนี้ให้ได้ แต่ว่ายากมากอ่ะ ไม่รู้จะผ่านหรือเปล่าก้อไม่รู้  เฮ้อ...แต่ก้อจะพยายามให้ดีที่สุด ตลอดเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมาก้อมีความสุข และมีความผูกพันธ์ กับเพื่อนๆที่นี่ เพื่อนๆทุกคนน่ารักมาก แต่อีกหน่อยก้อคงต้องแยกย้ายกันไปตามเมืองที่ตัวเองอยากจะเรียน หรือเมืองที่มีสาขาเรียนของตัวเอง  ยังไงก้อขอให้เพื่อนๆๆทุกคนได้ไปเรียนเมืองที่ตัวเองอยากเรียนนะ (แต่ตอนนี้ขอให้เพื่อนๆ สอบจบโรงเรียนเตรียมหาลัยก่อนละกัน

เพราะว่าวันสอบใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว) ขอให้ข้าพเจ้าและเพื่อนๆสอบจบและได้คะแนนดีกันทุกคนเลย...สาธุ